Opstekers

Lieve Astrid, eindelijk de tijd genomen om je boek te lezen. Prachtig geschreven en intens, zelfs al ken ik het verhaal.
Dank je wel voor het openhartige schrijven, het raakt èn helpt ook mij. ??

Natasja van der Steen-Valckx, dwarsfluitdocente van ‘de Fluitzolder’

Het berichtje komt op zo’n mooi moment. Net nu ik worstel met de gevoelens die spelen bij een hoofdstuk van boek twee. Ik wil ‘spijbelen’, afleiding zoeken, weg wil bij het schrijven van dit hoofdstuk, het ‘later’ wel oppakken maar niet ‘nu’. Ik kijk mild naar mezelf. Het mag. Ik heb al veel gedaan vandaag.

Niet alleen de gevoelens spelen mee. Ik twijfel ook: Kan ik dit wel? Zit men te wachten op boek twee?

En dan komt de volgende opsteker: een mailtje van de uitgever.

Dag Astrid,

Hierbij de prachtige recensie van de bibliotheek, ze hebben 108 exemplaren besteld en dat is dezer dagen werkelijk enorm veel. Dus gefeliciteerd!!

Recensie

NBD Biblion

Drs. Sytske Breunesse

Het waargebeurde verhaal over de adoptie van een zoon uit Ethiopië door een Nederlands gezin. Astrid, een moeder die na drie eigen dochters een zoon uit Ethiopië heeft geadopteerd, ziet in een Brandpunt-reportage een wanhopige moeder uit Ethiopië die haar zoon mist omdat haar zus hem heeft laten adopteren. De Ethiopische moeder van die jongen zou aan aids zijn overleden. Zou zij de Nederlandse moeder zijn van die bewuste jongen? Tijdens een bezoek aan Ethiopië met de hele familie, blijkt dat de moeder van de jongen nog leeft, dus niet aan aids is overleden. Moeder en zoon zien elkaar weer. Prachtig geschreven, indrukwekkend, realistisch verhaal. Niet alleen aan de familierelaties, de adoptieprocedure, ook aan de cultuur, de gewoonten en gebruiken van het land wordt veel aandacht besteed. Informatief, ontroerend en betrokken. Met name voor adoptieouders en familieleden; voor diegenen die erover denken een kind te adopteren; voor Ethiopiërs in Nederland en hun familie, en diegenen die met hen te maken hebben.

Hartelijke groet,

Jitske Kingma, Uitgeverij Elikser

Ik mail mijn uitgever terug:

Geweldig. Ik ga met vleugels aan het werk in de kinderopvang vanmiddag. Dank je wel voor het uitklappen van die vleugels. Ik vergeet steeds dat ze er zitten.

Mijn blog was al klaar, maar ik wil jullie het antwoord van mijn uitgever niet onthouden:

Ja, je vleugels zitten er zeker, jij hebt de gave van het woord, je pen is gedoopt in liefde.

Morgenvroeg zit ik weer achter de schrijftafel. Zeker weten.